Saf halde bulunduğunda hidrojen klorür adını alır ve oda sıcaklığında tamamen renksiz, keskin kokulu bir gaz halinde bulunur. Yani formülü ilk aşamada gaz halindeki bir molekülü ifade eder. Ancak bu gazın çok önemli bir kimyasal özelliği vardır, o da suyun içinde çok iyi çözünmesidir. Hidrojen klorür gazını suyun içine gönderdiğimizde su molekülleriyle etkileşime girer ve iyonlarına ayrışarak ortama hidrojen iyonları verir. Suyun içine karışıp çözeltiye dönüştüğü andan itibaren artık ona gaz demiyoruz, hidroklorik asit adını veriyoruz. Günlük hayatta marketlerde satılan ve temizlikte kullandığımız tuz ruhu aslında bu gazın su içinde çözünmüş halidir. Hatta kendi vücudumuzda bile bu durum geçerlidir, midemiz yediğimiz besinleri sindirmek için hidroklorik asit salgılar. Geniş bir perspektiften baktığımızda, HCl bileşiğinin fiziksel haline göre isimlendirildiğini ve oda koşullarında saf bir gazken, su ile buluştuğunda çok kuvvetli bir asit çözeltisine dönüştüğünü görebiliyoruz. Maddenin hangi ortamda bulunduğunun onun özelliklerini nasıl belirlediğini de böylece öğrenmiş oluyoruz.
