Çok tanrıcılık evrende ve doğada var olan farklı olayların, güçlerin veya varlık alanlarının arkasında birden fazla tanrı veya tanrıça bulunduğunu savunan inanç sistemine verilen ad olup bu inanç biçimi politeizm olarak da bilinmektedir. Bu sistemde tanrılar evrenin çeşitli bölümlerini, doğa olaylarını ya da insan yaşamının farklı yönlerini yöneten bağımsız ya da hiyerarşik olarak sıralanmış ilahlar topluluğu şeklinde tasvir edilir. Tarih boyunca pek çok farklı medeniyet kendi yaşam koşullarını, tarım döngülerini, savaşları veya mevsim değişimlerini bu çoklu tanrı tasavvurlarıyla anlamlandırma yoluna gitmiştir.
Bu inanç sisteminde her bir tanrının kendine özgü bir sorumluluk alanı, karakter özellikleri ve hatta insanlara benzer kusurları bulunur. Örneğin eski Yunan, Roma, Mısır, Mezopotamya veya İskandinav mitolojilerinde gök gürültüsü tanrısı, denizler tanrısı, aşk tanrıçası veya bereket tanrısı gibi birbirinden ayrışan ilahlar yer almaktadır. İnsanlar hayatlarının o anki ihtiyacına, doğanın durumuna veya gerçekleştirecekleri işe göre ilgili tanrıya yönelir, ona adaklar adamak suretiyle tapınır ve yardım dilerlerdi.
Tanrıların nitelikleri açısından çok tanrıcılık ile tek tanrıcılık arasında keskin çizgiler bulunmaktadır. Tek tanrılı dinlerde yer alan mutlak, sonsuz kudret sahibi, kusursuz ve her şeyi yaratan tek tanrı anlayışının aksine çok tanrılı sistemlerdeki tanrılar genellikle ölümsüz olsalar bile insani zaaflara, kıskançlıklara, öfkelere ve birbirleriyle olan çatışmalara sahiptirler. Bu tanrılar evreni yoktan var eden mutlak güçler olarak değil, daha çok evrenin halihazırda var olan düzeni içinde belirli bir gücü veya alanı elinde tutan kudretli varlıklar şeklinde kabul edilir. İbadet pratikleri de bu çeşitliliğe paralel olarak çok yönlüdür; her tanrı için ayrı tapınaklar inşa edilir, farklı ritüeller düzenlenir ve dönemsel festivaller kutlanır.
Antik çağ toplumlarında doğa olaylarının gizemini çözmek, bilinmezliklerle başa çıkmak ve sosyal düzeni korumak amacıyla geniş bir yer bulan çok tanrıcılık, zamanla felsefi gelişmeler ve tek tanrılı dinlerin yayılmasıyla birlikte büyük ölçüde değişime uğramıştır. Günümüzde yaşayan bazı inanç sistemlerinde veya yerel geleneklerde hâlâ farklı tezahürleri görülebilen bu yapı, insanlık tarihinin erken dönemlerinde toplulukların dünya görüşünü şekillendiren en temel kültürel ve inançsal unsurlardan biri olmuştur.
