Farklı bilim dallarında çok büyük veya çok küçük sayıları daha rahat yazıp okuyabilmek için üslü ve köklü gösterimleri sıkça kullanıyoruz. Örneğin astronomide uzaydaki devasa uzaklıklardan veya gezegenlerin ağırlıklarından bahsederken üslü sayılar işimize çok yarıyor. Dünya'nın kütlesini yazarken yanına yirmi dört tane sıfır koymak yerine kısaca 5,97 çarpı 10 üzeri 24 kilogram şeklinde ifade ediyoruz. Aynı şekilde fizikte ışık hızını saniyede 3 çarpı 10 üzeri 8 metre olarak belirtmek, işlemleri yaparken hata yapmamızı engelliyor ve sayının büyüklüğünü hemen anlamamızı sağlıyor. Biyoloji ve kimya gibi bilimlerde ise tam tersi çok küçük ve gözle görülmeyen şeyleri ölçerken bu gösterimlere ihtiyaç duyuyoruz. Bir hücrenin veya virüsün boyutunu anlatırken virgülün ardına bir sürü sıfır yazmak çok kafa karıştırıcı oluyor. Bunun yerine bir bakterinin boyunu 2 çarpı 10 üzeri eksi 6 metre şeklinde yazdığımızda hem daha düzenli duruyor hem de hesaplamalarda kolaylık sağlıyor. Kimyada da atomlar ve moleküllerle işlem yaparken Avogadro sayısı olan 6,02 çarpı 10 üzeri 23 gibi devasa miktardaki tanecikleri tek tek yazamayacağımız için üslü gösterimleri kullanmak zorunda kalıyoruz.
Köklü sayılar da fizikte, matematikte ve geometrideki formüllerin içinde karşımıza çıkıyor. Örneğin fizikte yüksekten bırakılan bir topun yere düşme süresini hesaplarken zamanı bulmak için karekök içine alınmış işlemleri çözüyoruz. Bir sarkacın salınım süresini hesaplarken de ipin uzunluğunu yerçekimi ivmesine bölüp sonucun karekökünü alıyoruz. Coğrafya veya haritacılıkta iki nokta arasındaki en kısa mesafeyi yani kuş uçuşu uzaklığı bulmak için Pisagor teoremi gereği uzaklıkların karelerini toplayıp karekökünü alarak ilerliyoruz. Bilim insanları ve biz öğrenciler bu gösterimler sayesinde uzun işlemler içinde kaybolmadan hesaplamaları çok daha net, hatasız ve hızlı bir şekilde yapabiliyoruz.
