Üslü ve köklü gösterimler, matematikte çok büyük veya çok küçük sayılarla işlem yaparken işimizi çok kolaylaştırır. Mesela uzaydaki gezegenler arası uzaklıkları ya da gözle görülmeyen bir hücrenin boyutunu yazarken ardı ardına bir sürü sıfır kullanmak hem yorucudur hem de yazarken hata yapma ihtimalimizi artırır. Bunun yerine üslü gösterimleri kullanarak bu devasa veya çok küçük sayıları daha kısa, okunaklı ve anlaşılır bir biçimde ifade ederiz. Köklü gösterimler ise bir sayının hangi sayının kendisiyle çarpılması sonucu oluştuğunu bulmamıza yarar. Örneğin bir karenin alanını bildiğimizde bir kenar uzunluğunu bulmak için köklü ifadelerden faydalanırız. Ayrıca ondalık kısmı sonsuza kadar düzensiz giden sayıları tam olarak yazmak imkansız olduğu için bu sayıları kök içinde bırakmak, hesaplamaları net ve hatasız yapmamızı sağlar. Bu iki gösterim biçimi sayesinde uzun sayılar içinde kaybolmadan zaman kazanırız ve matematik problemlerini çok daha pratik bir şekilde çözebiliriz.
