Padişaha kutsallık atfetmek onu bir bakımdan dokunulmaz kılmıştır. Yaptığı herhangi bir hatanın onun için bir cezası yoktur. Bu maddelere bakılarak padişahın üzerine sorumluluk almadan istediği her şeyi yapabileceği yargısına varabiliriz. Padişah bütün yetkilere sahip olmasına rağmen hiçbir sorumluluğu yoktur.
Basının kanun dairesinde serbest olduğundan bahsedilmesine rağmen, kanunu belirleyen kişi padişah olduğu için padişahın isteklerine aykırı herhangi bir şey yazılamaz. Basın hürmüş gibi gösterilirse de gerçekte özgür olmaktan çok uzaktır. Padişah basını istediği gibi yönlendirmekte serbesttir.
Devlet işleri ile ilgilenen Sadrazamı ve Din işleri ile ilgilenen Şeyhülislamı padişahın seçmesi ona bu alanlarda daha da fazla otorite kazandırır. İstediği zaman istediği kişiyi bu göreve atayabilir veya o kişiyi görevden alabilir. İşine gelmeyen herhangi bir şey yapılırsa görev başındakini idam edebilir. Bir sürü sadrazam bu nedenle idam edilmiştir.
Anayasa bir bakımdan tamamen etkisiz kalmıştır. Padişah istediği zaman, istediği gibi kanunları yürürlüğe sokabilir veya yürürlükten kaldırabilir. Meclis tarafından öne sürülen ve kabul edilen kanunlar sadece padişahın reddi ile geçersiz sayılabilir. Yetersiz sayılabilecek bir padişah, kötü sayılabilecek kanunların kabul edilmesine veya iyi sayılabilecek kanunların reddedilmesine neden olabilir. Aynı zamanda bu, Meclis-i Mebusan’ın üzerinde padişahın fazla otoritesi olmasına neden olur ve çoğu zaman kararlarının tamamen geçersiz olması söz konusudur. Devletin yönetiminde fazla büyük bir rolü olmasına neden olmuştur. Teknik olarak bütün imparatorluk bir kişinin kararlarına bağlıdır.
