“Acıyan uyumuş, acıkan uyumamış” atasözü, insanların çeşitli sıkıntılara dayanıklı olabileceğini ancak açlık gibi temel bir ihtiyaca katlanamayacaklarını ifade eder. Bu atasözü, acı veya başka türden sıkıntılar karşısında insanların uyuyarak geçici bir rahatlama bulabileceğini, ancak açlık hissi gibi daha güçlü ve temel bir ihtiyaç karşısında rahat olamayacaklarını ve bu yüzden uyuyamayacaklarını vurgular. Yani, insanlar her türlü sıkıntıya katlanabilirler ama açlığa katlanamazlar ve bu durumda zararlı insan haline gelebilirler.
