“Aç ile dost olayım diyen peşin karnını doyursun” atasözü, bir kişinin yoksul biriyle dostluk kurmak istiyorsa, öncelikle kendi temel ihtiyaçlarını kendisinin karşılaması gerektiğini ifade eder. Bu atasözü, dostluk kurulacak kişiden kendi ihtiyaçlarımızı karşılamasını beklemememiz gerektiğini vurgular. Eğer kişi yokluk içinde yaşıyorsa, ondan bu tür ihtiyaçların karşılanmasını beklemek yerine, önce kendi ihtiyaçlarımızı karşılamalıyız. Yani, bir kişi aç biriyle dost olmak istiyorsa, önce kendi karnını doyurmalı ve sonra dostluk kurmalıdır; çünkü yoksul kişinin bu ihtiyaçları karşılayacak durumu olmayabilir.
