“Açın karnı doyar, gözü doymaz” atasözü, insanların temel ihtiyaçlarının karşılanmasının yanı sıra, sürekli daha fazlasını isteme eğilimini vurgular. Bu atasözü, bir kişinin karnı doyduğunda bile, gözünün (yani arzularının ve isteklerinin) doymayacağını, yani insanların her zaman daha fazlasını arzulayacağını ifade eder. Uzun süre aç kalan bir kişi, karnını doyursa bile, yine de aç kalma korkusunu hissedebilir ve bu nedenle yiyeceklerin başından kalkmak istemeyebilir. Aynı zamanda, bu atasözü insanın hırslı ve doyumsuz doğasını da yansıtır; insanlar sahip olduklarıyla yetinmeyip, sürekli daha iyisini veya daha fazlasını isteyebilir.
