“Ağlama ölü için, ağla deli için” atasözü, ölümün kaçınılmaz ve sonunda herkesin kabullendiği bir gerçek olduğunu, ancak akıl hastalığı gibi sürekli ve çözülmesi zor bir durumun daha büyük bir üzüntü kaynağı olduğunu ifade eder. Bu atasözü, bir yakınının ölümü üzerine duyulan acının zamanla hafifleyeceğini, fakat akıl hastası bir yakınının durumunun sürekli bir endişe ve üzüntü kaynağı olacağını belirtir. Yani, gerçekten üzülecek bir durum varsa, bu, düzelme ihtimali olmayan ve sürekli sıkıntı yaratan durumlar içindir.
