“Aleme cellat lazım; senin olman ne lazım?” atasözü, hayatta bazen kötü veya ağır işlerin yapılması gerektiğinde, bu tür işleri yapmak zorunda olanların, bu işleri yapmaya inanan veya bu işler için uygun olan kişiler olması gerektiğini ifade eder. Başka bir deyişle, herkesin yapması gereken işler varken, kişinin kendine uygun olmayan veya inanmadığı işleri yapmasının gerekli olmadığını vurgular. Ayrıca, insanların genellikle başkalarını suçlamaya ihtiyaç duyduğunu ve kişisel başarısızlıkları başkalarına atfetme eğiliminde olduklarını da belirtir. Bu atasözü, kişisel sorumluluk ve toplum içindeki roller üzerine düşünmeyi teşvik eder.
