“Ana besler hurmayla, eloğlu karşılar yarmayla” atasözü, annenin çocuğuna gösterdiği sevgi ve şefkatin, başkalarının çocuğa göstereceği ilgi ve yardımdan her zaman daha samimi ve karşılıksız olduğunu ifade eder. Bu atasözü, annenin evladına yaptığı iyiliklerin genellikle karşılıksız olduğunu; ancak başkalarının çoğu zaman bir beklentiyle hareket ettiğini vurgular. Yani, annenin sevgisi ve ilgisi yerini hiçbir şeyin tutamayacağını, dışarıdan gelen yardım ve ilginin ise genellikle bir çıkar ilişkisi içinde olduğunu anlatır.
