“Arslan kocayınca sıçan deliği gözetir” atasözü, güçlü ve etkili bir kişinin yaşlandıkça veya gücünü kaybettikçe daha önce küçümsediği veya önemsemediği şeylere yönelmek zorunda kalabileceğini ifade eder. Bu atasözü, gençlik ve güçlü zamanlarda büyük işlerle uğraşan bir kişinin, yaşlandıkça veya güçten düştükçe daha basit ve kolay işlerle uğraşmak zorunda kalabileceğini ve azla yetinmeyi öğrenebileceğini vurgular. Ayrıca, bu durum toplumda veya bireysel ilişkilerdeki hiyerarşi ve güç dengesi üzerine de bir yorum olarak görülebilir.