Londra Konferansı, 21 Şubat - 12 Mart 1921 tarihleri arasında İtilaf Devletleri ile TBMM Hükümeti arasında gerçekleştirilen bir barış görüşmesidir. Konferansta uzlaşma sağlanamamasının sebepleri şunlardır:
-
İtilaf Devletleri, Sevr Antlaşması’nın şartlarını yumuşatarak TBMM Hükümeti’ne kabul ettirmek istemiştir. Ancak TBMM Hükümeti, Sevr Antlaşması’nı tanımadığını ve Misak-ı Milli’yi esas aldığını belirtmiştir.
-
İtilaf Devletleri, Anadolu’daki işgallerini sürdürmek istemiştir. Ancak TBMM Hükümeti, Anadolu’nun boşaltılmasını ve ulusal egemenliğin tanınmasını talep etmiştir.
-
İtilaf Devletleri, İstanbul Hükümeti ile TBMM Hükümeti’ni birlikte çağırarak aralarındaki fikir ayrılığından yararlanmak istemiştir. Ancak TBMM Hükümeti, İstanbul Hükümeti’ni temsil yetkisi olmayan bir heyet olarak görmüştür.
-
İtilaf Devletleri arasında da görüş ayrılıkları yaşanmıştır. Fransa ve İtalya, Anadolu’daki çıkarlarını korumak için İngiltere’ye karşı yakınlaşmıştır.
-
TBMM Hükümeti’nin temsilcisi Bekir Sami Bey’in Fransa, İngiltere ve İtalya ile ikili antlaşmalar imzalaması, TBMM tarafından ülkenin bağımsızlığına aykırı bulunmuş ve kabul edilmemiştir.
Bu sebeplerden dolayı Londra Konferansı’nda barış adına bir sonuç alınamamıştır. Konferansın önemli bir sonucu ise TBMM Hükümeti’nin itilaf devletleri tarafından ilk kez resmen tanınmasıdır.
