16 yaşındaki Mustafa, babasıyla olan ilişkisini kesip bağımsız bir şekilde hayatını sürdürmeye karar vermiştir. Diğer yandan, Ali, dedesiyle birlikte Bulgaristan'da yaşamanın artık imkânsız olduğuna karar verir ve dedesiyle birlikte İstanbul'a göç etmeye karar verir. Dedesiyle tarımla uğraşan Ali, geçimini topraktan sağlamaktadır. İstanbul'a geldiklerinde, Ali ve dedesi mahalle sakinleri tarafından ilk başta dışlanır ve küçümsenir. Dedesi, her zaman doğruluğu savunan ve bu ilkeye sıkı sıkıya bağlı bir insandır. Torununu da bu şekilde yetiştirir ve Ali'ye doğruluk ve adaleti her şeyin önünde tutması gerektiğini öğretir. Ali, dedesinin bu prensiplerini benimser ve onun örnekliğini takip eder.
Ali, Münire adında düşman bir ailenin kızıyla tanışır ve ona aşık olur. Ancak, Münire'nin düşman bir ailenin kızı olması nedeniyle bu aşkını gerçekleştiremeyeceğini düşünür. Münire'nin ailesi, maddi olarak zor durumda olduğundan, Münire'nin abisi, kız kardeşlerini zengin biriyle evlendirmek istemektedir. Bu yüzden Münire'yi, Ali'ye vermemek amacıyla sürekli olarak şiddet uygular. Münire de Ali’ye karşı hisler beslemektedir. Ali, Münire'nin abileriyle birlikteyken aralarındaki aşkın gerçekleşmeyeceğini kabul eder ve Münire’yi kaçırma planı yapar.
İlk olarak bir tren istasyonuna giderek uzaklaşmaya başlarlar ve kendilerine uygun bir yer bulana kadar tren yolculuğuna devam ederler. Ali, tren istasyonunda "sosyalist" lakabını alır; o dönemde sosyalist birine bu şekilde hitap etmek, aşağılayıcı bir anlam taşır. Tren istasyonunda Ali'nin en yakın gördüğü kişi, tren şefidir. Tren şefiyle daha önce hiç yapmadığı bir samimi sohbet eder. Tren şefi, Ali'ye eski bir tren vagonu verir ve Ali, Münire ile birlikte burada yaşamaya başlar.
