Falih Rıfkı Atay, Türk yazar, gazeteci ve siyasetçi olarak tanınan bir kişiliktir. Cumhuriyet döneminin en etkin gazetecilerinden biri olarak kabul edilir. Mustafa Kemal Atatürk’ün başyazarlığını yapmıştır. Ayrıca Anı, Gezi Yazısı, Fıkra, İnceleme ve Monografi gibi türlerde toplam 30’dan fazla eser yazmıştır. En bilinen eserleri arasında Zeytindağı, Atatürkçülük Nedir?, Çankaya ve Etkin Yılları sayılabilir.
Falih Rıfkı Atay, 1894 veya 1895 yılında İstanbul’da doğmuştur. Babası Hoca Hilmi Efendi, annesi Huriye Cemile idi. İlk ve ortaöğrenimini Kovacılar’daki Rehber-i Tahsil Mektebi’nde yaptı. Ardından Mercan İdadisi’ni bitirdi. İlk yazı ve şiirlerini idadi öğrencisiyken Tecelli ve Servetifünun’da yayımladı. 1908’de girdiği Darülfünun Edebiyat Fakültesi’nden dört yıl sonra mezun oldu.
Gazeteciliğe Tanin’de (1912) "Cumartesi Konuşmaları"yla başladı. Daha sonra da makaleler yazarak başladı. Birinci Dünya Savaşı’na ilişkin yazılarını Ateş ve Güneş (1918) kitabında topladı. Kurtuluş Savaşı’nın ilk yılında Mustafa Kemal’i destekleyen yazıları nedeniyle idam isteğiyle Divan-ı Harbe verildi. Yargılamanın uzamasından sonra da İnönü Zaferi’nin kazanılması üzerine serbest bırakıldı. 1922’de Anadolu’ya geçti ve Mustafa Kemal ile yakın dostluk kurdu.
Savaşın ardından Yunan ordusunun yaklaştığı yerleri saptamak için Tetkik-i Mezalim Heyeti’nde Halide Edip, Yakup Kadri, Mehmet Asım ile birlikte yer aldı. Bolu (1923-1927) ve Ankara (1927-1950) milletvekili seçildi. 1952’de Bedii Faik ile Dünya gazetesini kurdu, ölünceye kadar bu gazetenin başyazarlığını yaptı. Ayrıca çeşitli taşıhlerde Hakimiyet-i Milliye, Ulus ve Milliyet gazetelerinin başyazarlığını yapan Falih Rıfkı Atay, yeni Türk alfabesi’nin hazırlandığı ve uygulanması sırada Dil Encümeni’nde ve Türk Dil Kurumu’nun kuruluşunda görev aldı.
