Kabotaj Kanunu ile Türk kara sularında gemi işletme hakkının yabancılardan alınarak Türk gemicilerine verilmesi, Atatürk ilkelerinden en çok milliyetçilik ile ilgilidir. Milliyetçilik, Türk milletinin bağımsızlığını, birliğini, kültürünü ve çıkarlarını korumayı ve yüceltmeyi amaçlayan bir ilkedir. Atatürk, milliyetçiliği şöyle tanımlamıştır: "Milliyetçilik, milletin bütün fertlerinin birbirlerine karşı besledikleri sevgi ve bağlılıktır."
Kabotaj Kanunu, 19 Nisan 1926’da TBMM’de kabul edilmiş ve 1 Temmuz 1926’da yürürlüğe girmiştir. Bu kanunla birlikte, Türk kara sularında yapılan deniz taşımacılığı, liman işletmeciliği, kılavuzluk, dalgıçlık gibi faaliyetler yalnızca Türk vatandaşlarına verilmiş ve yabancı gemilere kabotaj yasağı getirilmiştir. Böylece Türk denizciliği geliştirilmiş, Türk limanları ve kıyıları millî egemenliğe kavuşturulmuş ve Türk ekonomisi güçlendirilmiştir.
Kabotaj Kanunu, milliyetçilik ilkesinin bir uygulaması olarak görülebilir. Çünkü bu kanunla birlikte, Türk milletinin denizlerdeki hak ve menfaatleri korunmuş, denizcilik sektöründe millî bir kimlik oluşturulmuş ve denizlerdeki yabancı etki ve rekabetten kurtulunmuştur. Atatürk, Kabotaj Kanunu’nun önemini şöyle vurgulamıştır: "Türkiye Cumhuriyeti’nin kendi sularında başka milletlere bağlı olmaması lazım gelir. Bu bakımdan kabotaj kanunu çok önemlidir."
