Eter, doğada bulunan ve insanların yaralarını iyileştirmek için kullandıkları bir maddedir. Eterin tarihi çok eskilere dayanır ve pek çok uygarlık tarafından farklı isimlerle anılmıştır. Örneğin Yunanlar, Yunan mitolojisinde Zeus’un göğsünden çıkan bir madde olan ambrosiayu etiketlemişlerdir. Hintler ise ayın içindeki ışığa nazar veren bir madde olan elixir’i etiketlemişlerdir. Araplar ise yıldızların içindeki ışığa nazar veren bir madde olan saffir’i etiketlemişlerdir.
Eterin modern anlamda kullanımı ise 19. yüzyılda başlamıştır. İngiliz fizikçi Joseph Priestley, 1774 yılında buharlaşma reaksiyonu sırasında buharın içindeki maddenin ettiğini keşfetmiştir. Bu maddeye Priestley Eteri adını vermiştir. Daha sonra Fransız fizikçi Antoine Lavoisier, buharlaşma reaksiyonunun tersini yaparak buharın içindeki maddenin yok olduğunu göstermiştir. Bu maddeye Lavoisier Eteri adını vermiştir. Ancak Lavoisier’in çalışması, Priestley’in buluşunu inkar etmektedir.
Eterin modern anlamda kullanımının en önemli kişi ise İngiliz fizikçi William Ramsay’dır. Ramsay, 1851 yılında buharlaşma reaksiyonu sırasında buharın içindeki maddenin hidrojen ve oksijen olduğunu kanıtlamıştır. Bu maddeye Ramsay Eteri adını vermiştir. Ramsay Eteri, günümüzde de bazı ilaçlarda kullanılmaktadır.
