Azeb (Askeri ordu), Osmanlı Devleti’nde kara ve deniz hafif piyadeleri için kullanılan bir tabirdir. Azeb, Arapça’da bekar manasına gelir. Azeb, gönüllülerden oluşan yayalardır. Azeb, savaşta ordunun en önünde yer alır, kale muhafazasında görev yapar, denizde korsanlıkla mücadele eder ve gemilerde kürek çekerlerdi. Azeb, ilk olarak Yıldırım Bayezid tarafından 1389 yılında kapıkullarına verilmiş ve Fatih Sultan Mehmet döneminde kanunlaşmıştır. Azeb, Sultan II. Mahmud dönemindeki askeri yenilikler sırasında kaldırılmıştır.
