Meyve, çiçekli bitkilerin çiçek kısmındaki bazı özel dokulardan gelişen ve içerisinde üreme organlarının parçalarını ve kimi durumda bazı ek dokuları içeren kısmıdır. Çiçekli bitkilerin üreme yapıları olan çekirdekler, bu meyve içerisinde korunur ve saklanır.
Meyveler, kapalı tohumluların tohumlarını yaydığı araçlardır. Özellikle yenilebilir meyveler, tohumların yayılması ve canlıların beslenmesi için bir araç olarak simbiyotik bir ilişki içinde insan ve hayvanların hareketleriyle çoğalmıştır. Bu sebeple, meyveler dünyanın tarımsal üretiminin önemli bir bölümünü oluşturmaktadır ve bazıları (elma ve nar gibi) kapsamlı kültürel ve sembolik anlamlar kazanmıştır.
Günlük kullanımında “meyve” normalde; elma, muz, üzüm, limon, portakal ve çilek gibi tatlı veya ekşi olan ve çiğ durumda yenebilen bir bitkinin etli, tohumla ilişkili yapıları anlamına gelir. Öte yandan, botanik kullanımda “meyve”, fasulye kabuğu, mısır taneleri, domates ve buğday taneleri gibi genellikle “meyve” olarak adlandırılmayan birçok yapıyı içerir. Bir mantarın spor üreten bölümüne de meyve veren gövde denir.
Meyveler, özelliklerine ve iklime göre sınıflandırılırlar. Yumuşak çekirdekli meyveler, sert (taş) çekirdekli meyveler, üzümsü meyveler, sert kabuklu meyveler ve subtropikal meyveler gibi farklı gruplara ayrılırlar. Meyvelerin vitamin, mineral ve antioksidan bakımından zengin oldukları bilinmektedir. Meyvelerin sağlığa faydaları arasında bağışıklık sistemini güçlendirmek, sindirim sistemini iyileştirmek, cilt sağlığını korumak, kan şekerini düzenlemek ve kanser riskini azaltmak sayılabilir.
