Tevazu, bir kimsenin kendi değerini ve başarılarını alçakgönüllülük ve mütevazılık içinde değerlendirmesi anlamına gelir. Tevazu sahibi olan kişi, kendisini diğer insanlardan değerli görmeyi, başkalarını küçümsemeyi ve herkesle eşit bir şekilde iletişim kurmayı bilir. Tevazu, İslam inancına göre büyük bir ahlakî erdemdir. Kur’an-ı Kerim’de tevazu ile ilgili pek çok ayet vardır. Örneğin:
-
“İşte âhiret yurdu! Biz onu yeryüzünde böbürlenmeyi ve bozgunculuğu arzulamayan kimselere veririz. (En güzel) âkıbet, takvâ sahiplerinindir.” (el-Kasas, 83)
-
“Mütevâzı müʼmin affedicidir. Affede affede, ilâhî affa lâyık olmanın gayreti içinde bulunur.” (el-Müddessir, 14)
-
“Mütevâzı müʼmin, kötülüğe dahî iyilikle mukâbele eder.” (el-Müddessir, 15)
Tevazu kelimesi TDK’ya göre tevazu kelimesi, gösterişsizlik anlamına geliyor. Her zaman sade olan ve gösterişten hoşlanmayan kişilere kullanılan bir sıfattır.
