Ribat, İslam devletlerinin kara ve deniz sınırlarındaki, önemli noktalarda bulunan sınır karakolu niteliğinde müstahkem yapılar anlamına gelir. Ribat kelimesi Arapça kökenli olup “bağlamak, sağlamlaştırmak, sağlam yürekli olmak, sabretmek, işe azimle devam etmek, kuvvet vermek” gibi anlamlara sahiptir. Ribatlar, cihad için hazırlıklı olan atların bağlandığı ve murabıtların konakladığı basit çadırlardan başlayarak giderek müstahkem yapılara dönüştü. Ribatlar, bir müdafaa duvarı ile çevrilmiş, odalar, ambarlar, ahırlar, gözetleme ve işaret kuleleri, mescit, hamam ve diğer lüzumlu teşkilatlardan meydana gelen binalardır.
Ribatlar ilk olarak Hz. Ömer zamanında Suriye ve Kuzey Afrika sahillerinde yapılmaya başlandı. Daha sonra Bizans’a karşı yapılan savaşlarda önemli rol oynadılar. Osmanlı Devleti döneminde ise ribatlarda oturan gazi, derviş, sufi ve velilerin yerini geçitlerde derbendlere, şehirlerde ve yol güzergahlarında hanlar ve kervansaraylara bıraktıkları görülmektedir.
