Medrese, Müslüman ülkelerde orta ve yüksek öğretimin yapıldığı eğitim kurumlarının genel adıdır. Medrese kelimesi Arapça “ders” kökünden gelir. Medreselerde hem dini hem de ilmi konularda ders verilir. Ders verenlere “müderris”, okuyanlara ise “danışmend”, “softa” veya “talebe” adı verilir. Osmanlı Devleti’nde medreselerin sayısı 16. yüzyıldan itibaren hızla artmıştır. İlk medrese 1331 yılında İznik’te kurulmuştur. Medreseler, Selçuklular döneminde Anadolu’ya yayılmış ve önemli bir eğitim kurumu olmuştur. Bu kurumlarda hem dini hem de pozitif bilimler birlikte okutulmuş, fikri mücadele amaçlanmıştır. Tanzimat Dönemi’nde yeni mesleki okulların açılmasıyla medreseler sadece din eğitimi verilen okullar haline gelmiştir. Osmanlı Devleti’nin son döneminde medreselerin ders programı ve teşkilat yapısı yeniden düzenlenmiştir. 1924 yılında Türkiye Cumhuriyeti Millî Eğitim Bakanlığı’na bağlanmış ve zamanın Millî Eğitim Bakanı Vasıf Bey tarafından kapatılmıştır.
