Osmanlı Devleti’nde medrese sistemi, Osmanlı İmparatorluğu’nda orta ve yüksek öğretim kurumlarıdır. İlk medrese İznik’te Orhan Bey döneminde açılmıştır ve ilk müderris Davud-i Kayseri’dir. Medreselerde ders verenlere müderris adı verilir ve meslek edinmek ve farklı alanlarda eğitim almak amacıyla açılmışlardır. Medrese sistemi, Osmanlı İmparatorluğu’nun sonuna kadar varlığını sürdürmüştür
Osmanlı'da temel eğitim kurumu medreselerdir. Medreseler (yüksek okullar) vakıflar tarafından kurulur ve yönetilirdi. Osmanlı'da medreselerde eğitim iki koldan yürütülürdü. Sosyal Bilimler ağırlıklı kolu bitirenler; kazasker, müftü, müderris, imam, hatip gibi yönetici sınıftan kişiler olurdu. Pozitif Bilimler ağırlıklı kolu bitirenler ise; mühendis, doktor, mimar gibi meslek gruplarına dahil olurdu.
Osmanlılar ilk kez medreseyi Orhan Bey döneminde İznik'te kurdu. Kuruluş Dönemi'nde medrese, ancak lise dengi bir okul olarak açılabilmişti. Çünkü yeterli derecede bilim adamı yoktu. Bu dönemde bilim adamları Suriye ve Mısır'dan getirilirdi. Zamanla başkentler Bursa'da, Edirne'de İstanbul'da medreseler açılmaya başlandı. Yükseköğretim düzeyinde eğitim verebilecek kapasiteye ulaşan bu medreselerde, en büyük gelişme Fatih döneminde Sahn-ı Seman medreselerinin açılmasıyla yaşandı. Kanuni dönemindeki Süleymaniye Medreseleri ile gelişme devam etti.
Osmanlı yönetici sınıflarından İlmiyenin mensupları, medreseden yetişirdi. Medreseyi bitirenler kadılık, nişancılık, defterdarlık, müftülük, müderrislik ve cami hizmetleri gibi görevlere atanırdı
Medreseler öğretim alanlarına göre çeşitli kısımlara ayrılmıştı:
a)Darüttıb Medresesi: Tıp ağırlıklı eğitim verilirdi.
b)Darülhendese Medresesi: Matematik ağırlıklı eğitim verilirdi.
c)Medresetülmütehassısın: İlahiyat ağırlıklı eğitim verilirdi.
d)Darülhadis: Hadislerle ilgili eğitim verilirdi. ilk kez Kanuni döneminde açıldı.
e)Darülkurra: Kur'an-ı Kerim'i okuma uzmanlığını öğreten kısımdı.
