Öğrenilmiş çaresizlik, organizmanın içinde yaşadığı toplumsal alanda karşılaştığı sorunları çözemeyeceğini ya da kendi davranışlarıyla; gelişen olumsuz bir sonucu önleyemeyeceği hissine kapılarak aslında çaba gösterildiğinde başarılı olunabilecek durumlarda dahi gerekli çabayı göstermeme eğilimidir. Bireyin içerisinde yaşadığı çevresindeki sosyokültürel etkilerden de beslenen, kendi kişisel deneyimlerinin olumsuz oluşuyla da ilgili olan, pasiflik, depresyon, mutsuzluk, motivasyonsuzluk ve uyumsuzluk gibi sonuçları doğuran, geniş bir aralıkta etkili olan yaşantı kaynaklı olumsuz bir duygu durumudur. Öğrenilmiş çaresizlik çoğunlukla geçmiş yaşantı kaynaklıdır.
