İnsan organizması çevre etkisiyle tanıdığı nesnelerin kendisine farklı göründüklerinde bile onları bildiği şekilde algılar. Yakınımızdan geçen bir kişinin görüntüsü gözümüzdeki ağ tabakaya küçük görüntü hâlinde düşmesine rağmen biz onu normal boyutlarında yani olduğu gibi algılarız. Buna algıda değişmezlik denir.Büyüklük değişmezliği, şekil değişmezliği, renk değişmezliği olarak üç biçimde oluşur. Nesnelerin içinde bulunduğu konumda farklı görünmesine rağmen organizmanın onu tanıma veya bilme biçimine göre öğrendiği hâlde algılaması algıda değişmezliğin temelini oluşturur. Büyüklük değişmezliği önceden boyutlarını bildiğimiz bir nesnenin farklı ortamlarda da aynı ya da normal boyutunda algılanmasıdır. Örneğin yüksek bir yerden bakıldığında insanları gözümüze küçük görünmesine rağmen normal boyutlarıyla algılarız. Şekil değişmezliği de yine bilinen ya da tanınan nesnelerin içinde bulunduğu ortam farklı olmasına rağmen onları bildiğimiz normal şekilleriyle algılamamızdır. Örneğin akşam karanlığında tamamını görmediğimiz bir otomobili gözümüze göründüğü kadarıyla değil bilinen şekliyle algılarız. Renk değişmezliği ise büyüklük ve şekil değişmezliğinde olduğu gibi nesnelerin içinde bulundukları durumda aldıkları ışığa göre farklı renkte görünseler bile organizmanın onları öğrenmiş olduğu ve bildiği renkte algılamasıdır. Örneğin portakal aldığı ışığa göre farklı tonlarda görünebilir. Ancak organizma portakalı kendi doğal renginde algılar.
