Ek-fiil, Türkçe yazım kurallarına göre çekimli biçimleri (idi, imiş, ise) ayrı yazılabildiği gibi bitişik olarak da yazılabilir. İşte bazı örnekler:
-
Ünsüzle biten kelimelere bitişik olarak yazıldığında i ünlüsü düşer ve ayrıca büyük ünlü uyumuna uyar:
-
Yorgun-du (yorgun idi)
-
Güzel-miş (güzel imiş)
-
Gelir-se (gelir ise)
-
Ünlüyle biten kelimelere bitişik olarak yazıldığında araya y ünsüzü girer ve başındaki i ünlüsü düşer:
-
Sonuncu-y-du (sonuncu idi)
-
Yabancı-y-mış (yabancı imiş)
-
Ne-y-se (ne ise)
-
Ek-fiilin zarf-fiil eki almış biçimi olan “iken” ayrı yazılabildiği gibi kelimelere eklenerek de yazılabilir. Eklendiği kelimenin ünlüleri kalın olsa da, -ken zarf-fiil ekinin ünlüsü ince kalır:
-
Başlayacak-ken (başlayacak iken)
-
Çalışıyor-ken (çalışıyor iken)
-
Durgun-ken (durgun iken)
-
Okur-ken (okur iken)
-
Olgun-ken (olgun iken)
-
Uyur-ken (uyur iken)
-
Yazar-ken (yazar iken)
-
İken, ünlüyle biten kelimelere bitişik olarak yazıldığında araya y ünsüzü girer ve başındaki i ünlüsü düşer:
-
Evde-y-ken (evde iken)
-
Okulda-y-ken (okulda iken)
-
Okumakta-y-ken (okumakta iken)
-
Yolda-y-ken (yolda iken)
Bu kurallara göre ek-fiilin yazımını doğru bir şekilde uygulayabilirsiniz.