İle, edat ve bağlaç olarak kullanılır. Bu yüzden bazı durumlarda bitişik, bazı durumlarda ise ayrı olarak yazılır. Her ikisinde de yazılışları bakımından hiçbir fark olmaz. Kendinden önce gelen kelimeye bitişik olarak da ayrı olarak da yazılabilir.
-
Edatlar: İle, tek başına kullanıldığı zaman bir anlam ifade etmeyen ve sözcükler arasında anlam ilgisi kurmaya yarayan kelimelere edat denir. İle’nin yazılışında bağlaç cümleden çıkarıldığında anlamda bozulma yaşanmaz. Ünlüyle biten bir kelimeye ise bitişik olarak yazılır. Bitişik olarak yazıldığında ise araya ‘y’ kaynaştırma harfi girer ve böylece ‘i’ ünlüsü düşer. Örneğin:
-
“Ara tatilde evime araba ile gideceğim.” (Burada kullanılan ile, bağlaç olarak kullanılmıştır.)
-
“Ahmet ile Mehmet Fen Bilgisi sınavına girmedi.” (Burada kullanılan ile, edat olarak kullanılmıştır.)
-
“Okul ile ev arasında gidip geldiler.” (Yine burada kullanılan ile, bağlaç olarak kullanılmıştır.)
-
Özel isimlerle İle’nin yazımı: İle sözcüğü özel isimlere bitişik bir şekilde yazıldığında ‘i’ ünlüsü düşer. Bazı özel isimlerde araya ‘y’ kaynaştırma harfi gelebilir. Örnekler:
-
“Ayşeyle Merve pazara gitti.”
-
“Bursayla İstanbul arasında 2 saatlik bir mesafe vardır.”
