Bir kişinin yaptığı bir hata, kusur ya da haksızlık açıkça ortadayken, hiçbir suçu yokmuş gibi davranarak türlü bahaneler üretmek, kendini haklı çıkarmak ve her durumda kendisini sıyırmaya çalışmak demektir. İnsanların sorumluluk almaktan kaçınmasını, suçunu bastırmak için pişkince savunma yapmasını anlatmak için kullanılır.
Bu ifadenin temelinde zeytinyağının fiziksel özelliği yatar. Zeytinyağı suya karıştırıldığında veya diğer maddelerle bir araya geldiğinde yoğunluk farkından ötürü her zaman en üstte kalır. Hangi işlem yapılırsa yapılsın dibe çökmez ve kendini hep yukarıda gösterir. İşte suç işleyen veya haksız olan bir kişinin de her türlü tartışmada, kanıtta veya eleştiride tıpkı zeytinyağı gibi suyu bulandırıp yine en üstte, yani haklı konumda kalmaya çalışması bu benzetmeyle ifade edilir.
Günlük hayatta bu ifade genellikle suçlu olduğu halde pişmanlık duymak yerine laf ebeliği yaparak karşı tarafı suçlu duruma düşüren, üste çıkmaya çalışan pişkin ve üste yarınlar için söz dinlemez insanları eleştirmek için dile getirilir. Haksızlığı örtbas etme çabasını ve pişkinliği en net şekilde özetleyen bir durum tespiti olarak karşımıza çıkar.
