Zırnık bile vermemek deyimi, bir kişinin kimseden yardım esirgeyerek, cimrilik yaparak veya inat ederek karşısındaki insana en küçük bir maddi katkıda, parada ya da menfaatte bulunmamasını ifade eder. İnsanın elindeki malı, mülkü veya parayı başkasıyla paylaşmaktan şiddetle kaçınmasını, hatta en ufak bir değeri bile koparmanın imkansız olduğu durumları anlatmak için kullanılır.
Bu ifadenin temelinde zırnık kelimesinin tarihi ve kültürel kökeni yatar. Zırnık, eskiden madencilikte ve kimyasal işlemlerde kullanılan, arsenic bileşikleri içeren sarı renkli zehirli bir toz maddedir. Bu madde çok az miktarlarda dahi zehirleyici bir etkiye sahip olduğu için son derece kıymetli, hassas ve dikkatle ölçülen bir şeydi. Halk dilinde bu kelime, "en küçük miktar, zerrecik, kıl payı" anlamını kazanmıştır. Yani kişiden istenecek şeyin maddi değeri ne kadar az olursa olsun, o kişinin o en ufak parçayı dahi vermeyeceğini vurgulamak için bu tabir doğmuştur.
Günlük hayatta bu ifade genellikle borç istemeye gelen birine karşı hiç para vermeyen cimri insanları, hakkı olan ücreti veya tazminatı ödemekten kaçınan işverenleri ya da paylaşmayı sevmeyen kişileri eleştirmek için dile getirilir. En küçük bir taviz veya maddiyat sağlamayan katı tutumu özetleyen çok çarpıcı bir benzetme olarak karşımıza çıkar.
