Zimmetine geçirmek deyimi, bir kişinin görev yaptığı kurumda, çalıştığı iş yerinde veya kendisine emanet edilen ortak kasada bulunan parayı, malı ya da değerli eşyayı haksız bir şekilde kendi malıymış gibi alıp kullanmasını veya saklamasını ifade eder. Güveni kötüye kullanmayı, başkasına ait olan bir değeri hırsızlık yoluyla kendi mülkiyetine geçirmeyi ve suç teşkil eden bir eylemi gerçekleştirmeyi anlatmak için kullanılır.
Bu ifadenin temelinde emanete ihanet etme, dürüstlük kuralını çiğneme ve yetkisini kötüye kullanma unsurları yatar. Toplum içinde bazı kişilere işleri yürütebilmeleri için maddi kaynaklar, hesaplar veya mallar emanet edilir. Bu durum o kişiye büyük bir sorumluluk yükler; çünkü o varlıklar onun kişisel malı değil, kurumun ya da başkalarının ortak değeridir. Ancak bazı bireyler bu güveni sarsarak o kaynakları gizlice kendi hesaplarına aktarırlar veya kendileri için harcarlar. İşte bu şekilde başkasının olanı haksız kazanca dönüştürme durumu bu kavramla açıklanır.
Günlük hayatta bu ifade genellikle bir şirketin muhasebecisinin kasadaki parayı kendi hesabına geçirmesi, resmi bir kurumda görevli birinin yetkisini kötüye kullanarak devlete ait eşyaları sahiplenmesi gibi adli vakalarda dile getirilir. Güvenin tamamen zedelendiği, hukuki yaptırımları olan ve ahlaki açıdan büyük bir suç sayılan durumları özetleyen bir kavram olarak karşımıza çıkar.
