Zora gelmemek deyimi, bir kişinin herhangi bir sorumluluktan, sıkıntılı bir durumdan, çalışma zorunluluğundan veya zahmetli bir işten kaçınmasını, en ufak bir engelle veya zorlukla karşılaştığında hemen işi bırakmasını ifade eder. İnsanın rahatını bozmak istememesi, en küçük bir baskı ya da güçlük karşısında hemen pes etmesi veya o ortamdan uzaklaşmayı seçmesi durumlarını anlatmak için kullanılır.
Bu ifadenin temelinde insanlardaki rahata düşkünlük, sorumluluktan kaçma eğilimi ve tahammülsüzlük yatar. Hayatın getirdiği kaçınılmaz yükleri taşımak, bir işi başarmak için fedakarlık yapmak veya zorluklarla mücadele etmek büyük bir sabır ve irade gerektirir. Ancak bazı insanlar bu tür yüklerin altına girmekten kaçınırlar ve en ufak bir zorluk gördüklerinde sorumluluk almaktan vazgeçerler. İşte bu şekilde rahatına düşkün olan, en küçük bir sıkıntıda hemen şikayet eden veya işi yarıda bırakan kişiler için bu tabir tercih edilir.
Günlük hayatta bu ifade genellikle sorumluluk almayan çalışanlar, en ufak bir problemde projeyi terk eden kişiler veya zorluk karşısında hemen vazgeçenler için söylenir. Kişinin mücadele gücünün zayıf olduğunu ve sadece her şeyin yolunda gittiği rahat ortamlarda var olabildiğini gösterir. En küçük bir engele dahi tahammül edemeyen yapıyı özetleyen bir ifadedir.
