Yanına salâvatla varılır deyimi, çok huysuz, öfkeli, ters ve her an patlamaya hazır bir yapısı olan kişilerin yanına yaklaşırken insanların çok dikkatli, tedbirli ve çekinerek hareket etmesi gerektiğini anlatmak için kullanılan bir ifadedir. Bazı insanlar vardır ki ne zaman neye sinirlenecekleri hiç belli olmaz, her an ters bir tepki verebilirler veya sürekli azarlayabilirler. Böyle zorlu ve korkutan kimselerin karşısına çıkarken veya onlardan bir şey isteyecekken adeta dua ederek, büyüklere duyulan saygı ve temkinle yaklaşmak icap eder.
Bu deyimin kökenindeki salâvat kelimesi, Hz. Muhammed'e duyulan sevgiyi ve saygıyı bildirmek için okunan duaları ifade eder. Dini gelenekte büyük zatların veya mübarek yerlerin huzuruna varırken içten bir saygı ve hürmetle yaklaşma geleneği bulunur. Ancak zamanla bu ifade, mecazi bir anlam kazanarak hayatın içindeki aksi ve geçimsiz kişileri betimlemek için de kullanılmaya başlanmıştır. Yani o kişinin yanına gitmek o kadar zordur ki sanki kutsal veya çok ürkütücü bir makama çıkıyormuş gibi büyük bir titizlik göstermek gerekir.
Günlük hayatta bu deyimi, yanına yaklaşmaktan herkesin çekindiği, sürekli homurdanan veya tersleyen yöneticiler, hocalar ya da aile büyükleri için duyabiliriz. Mesela okulda öğrencilerine karşı her daim çok sert ve öfkeli olan bir müdür yardımcısının odasına girerken arkadaşlar arasında o müdürün yanına salâvatla varılır şeklinde bir uyarı yapılır. Bir insanın huysuzluğunun ve sert mizaçlı olmasının etrafındaki insanlarda yarattığı o gerginliği ve çekingenliği anlatmak için oldukça dikkat çekici bir tabirdir.
