Yemeden içmeden kesilmek deyimi, bir kişinin aşırı üzüntü, derin keder, büyük bir stres, heyecan veya ağır bir hastalık gibi sebeplerle iştahını tamamen kaybetmesi, hiçbir şey yiyip içemez hale gelmesini anlatmak için kullanılır. İnsanlar hayatın içinde bazen öyle sarsıcı haberler alırlar ya da öyle büyük dertlerle karşılaşırlar ki, akılları ve kalpleri o kadar meşgul olur ki yemek yemek akıllarına bile gelmez.
Bu deyimin kökeni, insanın ruhsal durumu ile bedensel ihtiyaçları arasındaki doğrudan bağa dayanır. Güçlü bir duygu patlaması veya kaygı, vücudun sindirim sistemini ve iştah mekanizmasını doğrudan etkiler. Günlük hayatta sevdiği birini kaybeden, çok büyük bir sınav veya iş kaygısı yaşayan ya da başına gelen kötü bir olaydan ötürü günlerce kafaya takıp kahrolan insanlar için bu ifade sıkça tercih edilir.
Yalnızca olumsuz durumlar için değil, zaman zaman çok büyük bir heyecan veya sabırsızlık anında da bu durum yaşanabilir ancak genellikle derin bir üzüntünün veya kaygının insanda yarattığı fiziksel çöküntüyü vurgulamak için söylenir. Kişinin hayatının merkezine o derdi aldığını, artık yemeyi içmeyi bile unuttuğunu gösteren bu deyim, psikolojik yıpranmanın en belirgin dışavurumlarından biridir.
