"Yüreği kararmak" deyimi, bir insanın yaşadığı çok büyük sıkıntılar, üst üste gelen dertler veya tanık olduğu kötülükler karşısında içindeki yaşama sevincini, umudunu ve huzurunu kaybetmesi anlamına gelir. Bu ifade, kişinin ruh halinin karamsarlığa bürünmesini ve geleceğe dair güzel beklentilerinin sönmesini anlatmak için kullanılır.
İnsan sürekli olumsuz haberler aldığında, haksızlıklara uğradığında veya çevresinde hep kötü olaylar döndüğünü hissettiğinde "içim karardı" der. Bu durum, sadece anlık bir üzüntü değil, ruhun derin bir karamsarlık ve kasvet bulutuyla kaplanması halidir. Örneğin, sürekli kavgaların yaşandığı bir ortamda bulunmak veya çok sevilen birinin başına gelen kötü olayları izlemek insanın yüreğini karartabilir. Bu deyim, iyimserliğin yerini hüzün ve umutsuzluğun aldığı o ağır manevi yorgunluğu çok iyi özetler.
