“Çam sakızı, çoban armağanı” atasözü, verilen bir armağanın değerinin maddi büyüklüğünden ziyade, verenin niyeti ve sevgisiyle ölçülmesi gerektiğini ifade eder. Bu atasözü, hediyenin küçük ya da mütevazı olmasının önemli olmadığını, önemli olanın hatırlanmak ve düşünülmek olduğunu vurgular. Yani bir kişinin gücünün ancak buna yettiğini ve bu durumun özür yollu bir ifade olarak kabul edilmesi gerektiğini anlatır.
