Tektonik levhalar, Dünya’nın en dıştaki katmanı olan litosferin parçalara bölünmüş olduğu ve bu parçaların alttaki astenosfer üzerinde hareket ettiği bilimsel bir teoridir. Dünya’nın yüzeyi, tektonik levhalar olarak adlandırılan en az 15 tanımlanmış parçadan oluşur. Bazıları denizin altından uzanırken, bazıları kıtaları oluşturur. Tektonik levhalar, yılda sıfır ila 10 cm arasında değişen hızlarda birbirine yaklaşır, uzaklaşır veya kayar. Bu hareketler, depremler, volkanlar, dağlar ve okyanus çukurları gibi jeolojik olaylara neden olur.
Başlıca tektonik levhalar şunlardır:
-
Pasifik levhası: Dünya’nın en büyük tektonik levhasıdır. Büyük Okyanus’un çoğunu ve bazı kara parçalarını kapsar.
-
Kuzey Amerika levhası: Kuzey Amerika kıtasını, Grönland’ı ve kuzey Atlantik Okyanusu’nun bir kısmını içerir.
-
Güney Amerika levhası: Güney Amerika kıtasını ve güney Atlantik Okyanusu’nun bir kısmını içerir.
-
Avrasya Levhası: Avrupa ve Asya kıtalarının çoğunu, Arktik Okyanusu’nun bir kısmını ve Hint Okyanusu’nun bir kısmını içerir.
-
Afrika Levhası: Afrika kıtasını, Akdeniz’i ve Hint Okyanusu’nun bir kısmını içerir.
-
Hint-Avustralya levhası: Hindistan, Avustralya, Yeni Zelanda ve güney Pasifik Okyanusu’nun bir kısmını içerir.
-
Antarktika levhası: Antarktika kıtasını ve güney Pasifik Okyanusu’nun bir kısmını içerir.
Küçük tektonik levhalar arasında Anadolu Levhası, Cocos levhası, Karayip levhası, Nazca levhası, Arap Levhası ve Ege Denizi Levhası sayılabilir.
