Divan-ı Hikmet, 12. yüzyılda Ahmet Yesevi tarafından dörtlüklerle ve hece ölçüsüyle yazılmış dini, tasavvufi ve öğretici bir eserdir. Dörtlüklerin her birine “hikmet” adı verilmiş ve bu hikmetler Orta Asya ve Anadolu’da yayılarak halkı derinden etkilemiştir. Divan-ı Hikmet, Ahmet Yesevi’nin görüşlerini, yaşantısını, Allah aşkını ve Peygamber sevgisini yansıtan bir eserdir. Divan-ı Hikmet, Türk tasavvuf edebiyatının ilk örneği olarak kabul edilir.
