Penisilinin keşfi, 1928 yılında İskoç bakteriyolog Alexander Fleming tarafından tesadüfen gerçekleşti. Fleming, Londra’daki Saint Mary’s Hastanesinde çalışıyordu ve bazı bakteri kültürlerini incelemek üzere petri kaplarında bırakmıştı. Tatil dönüşünde laboratuvarına geldiğinde, petri kaplarının bir kısmının küf mantarı ile kaplandığını gördü. Bu küf mantarı, Penicillium chrysogenum adlı bir türdü. Fleming, küf mantarının kenarında bakterilerin öldüğünü veya büyümediğini fark etti. Bu da ona, küf mantarının bir antibiyotik madde ürettiği fikrini verdi. Bu maddeye penisilin adını verdi.
Penisilinin keşfi, enfeksiyon hastalıklarının tedavisinde devrim yarattı ve tıp alanında yeni bir çağı başlattı. Penisilin, bakterilerin hücre duvarlarını parçalayarak onları öldüren bir antibiyotiktir. Penisilin, pek çok bakteriye karşı etkili olmasına rağmen, bazı bakteriler zamanla penisiline karşı direnç geliştirdi. Bu nedenle, penisilinin farklı türevleri ve yeni antibiyotikler geliştirilmeye devam etti.
Penisilinin keşfi, Fleming’in tek başına yaptığı bir çalışma değildi. Penisilini saflaştırmak ve üretmek için İngiliz bilim insanları Howard Florey ve Ernst Chain de önemli katkılarda bulundu. Ayrıca penisilinin etkinliğini test etmek için pek çok doktor ve araştırmacı da çalışmalara dahil oldu. 1945 yılında Fleming, Florey ve Chain, penisilinin keşfi ve geliştirilmesi için Nobel Fizyoloji veya Tıp Ödülünü paylaştılar.
