Teşkilat-ı Esasiye Kanunu, 1921 Anayasası olarak da bilinen, Türkiye'nin ilk anayasasıdır. Bu anayasa, 20 Ocak 1921 tarihinde Büyük Millet Meclisi tarafından kabul edilmiştir. Bu anayasa, Türkiye'nin bağımsızlık mücadelesi verdiği bir dönemde hazırlanmış ve ülkenin yönetim şeklini belirlemiştir. Bu anayasa, egemenliğin kayıtsız şartsız millete ait olduğunu, yasama ve yürütme yetkisinin Büyük Millet Meclisinde toplandığını, devletin adının Türkiye Devleti olduğunu ve kuvvetler birliği ilkesini benimsediğini ilan etmiştir.
Teşkilat-ı Esasiye Kanunu, Türk tarihinde önemli bir yere sahiptir. Bu anayasa, milletin iradesini temsil eden bir meclis tarafından hazırlanmış ve yürürlüğe girmiştir. Bu anayasa, 1924 Anayasası’nın ilkelerini belirlemiş ve Cumhuriyet’in ilanına zemin hazırlamıştır.
