Platon, filozofların kral; kralların ise filozof olmasını, ideal devlet düzenini kurmak için önermektedir. Platon’a göre, ideal devlet, üç sınıftan oluşur: yöneticiler, koruyucular ve üreticiler. Yöneticiler, devletin başında olan ve kararları alan kişilerdir. Koruyucular, devletin güvenliğini sağlayan ve yöneticilere yardımcı olan askerlerdir. Üreticiler ise, devletin ihtiyaçlarını karşılayan ve çeşitli meslekleri yapan çiftçiler, zanaatkarlar, tüccarlar vb. kişilerdir. Platon, her sınıfın kendi görevini yapması ve başka bir sınıfın işine karışmaması gerektiğini savunur. Bu şekilde, devletin adaleti, uyumu ve mutluluğu sağlanır.
Platon, yöneticilerin en önemli sınıf olduğunu ve onların da en iyi eğitimi almaları gerektiğini belirtir. Yöneticilerin eğitimi, matematik, geometri, müzik, astronomi ve felsefe gibi bilimleri kapsar. Platon, felsefenin en yüce bilim olduğunu ve yöneticilerin felsefe yaparak gerçek bilgiye ulaşabileceklerini söyler. Gerçek bilgi ise, idealar dünyasındaki mükemmel formları kavramaktır. Platon’a göre, idealar dünyası, duyularla algılanamayan ama akılla anlaşılan bir dünyadır. Bu dünyada, her şeyin ideal bir örneği vardır. Örneğin, güzellik ideali, adalet ideali, iyilik ideali vb. Platon, yöneticilerin bu ideaları tanıyarak ve onlara uygun olarak hareket ederek ideal devleti kurabileceklerini iddia eder.
Platon’un bu görüşüne göre, filozoflar kral; krallar ise filozof olmalıdır. Çünkü filozoflar, gerçek bilgiye sahip olan ve idealar dünyasını görebilen kişilerdir. Filozoflar, akıllarıyla yönetirler ve duygularına kapılmazlar. Filozoflar, erdemli ve adil davranırlar ve halkın yararını gözetirler. Filozoflar, kendi çıkarları için değil, devletin çıkarları için çalışırlar. Filozoflar, halka örnek olurlar ve onları eğitirler. Filozoflar, ideal devletin mimarlarıdır.