“Diyabet” kelimesinin çağrıştırdığı kavramları boş yerlere yazıp bu kelimelerin de kullanıldığı öyküleyici bir metin yazmanızı istediniz. Bu kelimeler şunlar olabilir:
Diyabet
-
Şeker
-
İnsülin
-
Pankreas
-
Kan
-
Yara
-
Susuzluk
-
Beslenme
Konusu: Diyabet hastası bir çocuğun yaşadığı zorluklar ve başarıları.
Ana düşüncesi: Diyabet hastalığı hayatı kısıtlamaz, önemli olan tedaviye uyum ve sağlıklı yaşam tarzıdır.
Anlatıcısı: Üçüncü kişi ağzından anlatan bir anlatıcı.
Şahıs ve varlık kadrosu: Ali (ana karakter, 12 yaşında, Tip 1 diyabet hastası), Ayşe (Ali’nin annesi), Murat (Ali’nin babası), Zeynep (Ali’nin öğretmeni), Efe (Ali’nin arkadaşı).
Ali
Ali, küçük yaşta Tip 1 diyabet teşhisi konulmuş bir çocuktu. Her gün birkaç kez insülin iğnesi yapmak, kan şekerini ölçmek, yediklerine dikkat etmek zorundaydı. Bu durum onu bazen üzse de, hayata karşı hep pozitif ve mücadeleciydi. Okulda başarılı bir öğrenciydi, arkadaşlarıyla iyi anlaşıyordu, futbol oynamayı çok seviyordu. Ailesi ve öğretmeni ona her zaman destek oluyor, diyabet hastalığının onun için bir engel olmadığını söylüyorlardı.
Bir gün okulda matematik sınavına girecekti. Ali, matematiği çok seviyor ve ileride mühendis olmak istiyordu. Sınava hazırlandı, kahvaltısını yaptı, insülin iğnesini vurdu ve okula gitti. Sınava başlamadan önce kan şekerini ölçtü ve normal olduğunu gördü. Sınava girdi ve soruları kolaylıkla çözdü. Sınava son 10 dakika kala, birden kendini kötü hissetti. Başının döndüğünü, terlediğini, ellerinin titrediğini fark etti. Kan şekerinin düştüğünü anladı ve hemen öğretmenine haber verdi.
Öğretmeni Zeynep Hanım, Ali’nin durumunu bildiği için hemen ona bir bardak su ve bir paket küp şeker getirdi. Ali’ye suyu içirip şekeri yedirdi ve onu sakinleştirdi. Ali bir süre sonra kendine geldi ve sınava devam etti. Sınava yetişebilmek için hızlıca son soruları da bitirdi ve kağıdını teslim etti. Öğretmeni ona gururla baktı ve “Aferin Ali, sen çok cesursun.” dedi.
Ali eve geldiğinde annesi Ayşe Hanım onu sarılıp öptü. “Nasıldı sınavın?” diye sordu. Ali “İyi geçti anne.” dedi ve başına gelenleri anlattı. Annesi onu dinledikten sonra “Sen çok akıllısın oğlum, kan şekerinin düştüğünü anlayabildin ve hemen yardım istedin.” dedi. “Ama anne ben çok korktum.” dedi Ali. Annesi “Olsun oğlum, herkes korkabilir. Önemli olan korkuna yenilmemek.” dedi.
Akşam yemeği sırasında babası Murat Bey de Ali’yi tebrik etti. “Sen bizim gururumuzsun oğlum.” dedi. “Senin gibi bir evlat yetiştirdiğimiz için çok mutluyuz.” Ali babasının sözleriyle çok sevindi. “Teşekkür ederim baba.” dedi. “Ben de sizin gibi bir aileye sahip olduğum için çok mutluyum.”
Ali, diyabet hastalığının onun hayallerini gerçekleştirmesine engel olmadığını biliyordu. Tedavisine uyduğu, sağlıklı beslendiği ve spor yaptığı sürece her şeyin üstesinden gelebileceğini düşünüyordu. O gece yatağına girdiğinde, yarın daha güzel bir gün olacağına inanarak uyudu.
