“Kendini yargılamak” sözü, bir kişinin kendi davranışlarını, düşüncelerini, duygularını ve niyetlerini eleştirel bir şekilde değerlendirmesi anlamına gelir. Kendini yargılamak, kişinin kendisini tanımasına, hatalarını fark etmesine, eksikliklerini gidermesine ve gelişmesine yardımcı olabilir. Ancak kendini yargılamak aynı zamanda kişinin kendisine karşı acımasız, aşırı veya haksız olmasına da yol açabilir. Bu durumda kendini yargılamak, kişinin özgüvenini, özsaygısını ve mutluluğunu azaltabilir.
Kendini yargılamak başkalarını yargılamaktan daha güçtür. Çünkü kendimizi başkalarından daha iyi tanırız ve başkalarından daha fazla beklenti içinde oluruz. Kendimizi yargılarken hem kendimizin hem de başkalarının bakış açısını göz önünde bulundurmamız gerekir. Kendimizi yargılarken hem dürüst hem de merhametli olmamız gerekir.
Kendini yargılamayı başarabilen kişi gerçek bir bilge olarak kabul edilir. Çünkü kendini yargılayabilen kişi, kendi sorumluluğunu alır, kendi hatalarını düzeltir ve kendi hayatını yönlendirir. Kendini yargılayabilen kişi, başkalarına karşı da daha anlayışlı, hoşgörülü ve saygılı olur.
