Küçük Kız ve Kedi
Bir zamanlar, çok fakir bir aile yaşarmış. Bu ailenin küçük bir kızı varmış. Kızın adı Ayşe imiş. Ayşe, her gün sokaklarda çalışır, evine ekmek parası götürürmüş. Ayşe’nin en büyük hayali, bir gün okula gidip öğretmen olmaktı.
Bir gün, Ayşe sokakta çalışırken, bir kedi sesi duymuş. Sesin geldiği yere doğru koşmuş. Orada, bir çöp kutusunun içinde, yaralı ve aç bir kedi görmüş. Kedi, Ayşe’ye zayıf bir sesle miyavlamış.
Ayşe, kedinin haline çok üzülmüş. Onu çöp kutusundan çıkarmış ve kucağına almış. “Seni iyileştireceğim, merak etme.” demiş. Kedi, Ayşe’nin sıcaklığına sokulmuş.
Ayşe, kediyle birlikte evine gitmiş. Evindeki son parayla kediye süt ve balık almış. Kedinin yaralarını temizlemiş ve bandajlamış. Kedi, Ayşe’ye minnettar bakışlarla bakmış.
Ayşe ve kedi arasında güzel bir dostluk başlamış. Ayşe, kediye Pamuk adını vermiş. Pamuk, Ayşe’nin yanından hiç ayrılmazmış. Ona eğlenceli oyunlar oynatır, onu güldürürmüş.
Bir süre sonra, Pamuk iyileşmiş ve tüyleri parlaklaşmış. Pamuk’un aslında çok güzel ve değerli bir kedi olduğu ortaya çıkmış. Pamuk’un tüyleri beyaz ve yumuşacık, gözleri mavi ve parlakmış.
Bir gün, Ayşe ve Pamuk sokakta dolaşırken, onları gören bir adam durmuş. Adam, zengin ve ünlü bir hayvan severmiş. Pamuk’u görünce çok beğenmiş.
“Bu kedinin sahibi sensin mi?” diye sormuş Ayşe’ye.
“Evet, benim.” demiş Ayşe.
“Bu kedi çok güzel. Onu bana satman için ne kadar para vermem gerekir?” diye sormuş adam.
Ayşe şaşırmış. Pamuk’u satmak istemiyormuş. Onu çok seviyormuş.
“Pamuk’u satamam.” demiş Ayşe.
“Ne kadar istersem veririm.” demiş adam.
“Ne kadar verirseniz verin, Pamuk’u satamam.” demiş Ayşe.
Adam ısrar etmiş ama Ayşe kararlıymış. Sonunda adam vazgeçmiş ve gitmiş.
Pamuk, Ayşe’yi sevgiyle yalamış. “Seni bırakmazdım.” demiş gibi bakmış.
Ayşe de Pamuk’u okşamış. “Sen benim en iyi arkadaşımsın.” demiş.
Ayşe ve Pamuk mutlu bir şekilde eve dönmüşler.
