Cahiliye Dönemi, İslam öncesi Arap toplumunun yaşadığı dönemdir. Bu dönemde Araplar, putlara tapmakta, ahlaki değerlerden uzaklaşmakta, adaletsizlik, zulüm, kabilecilik, kadın ve köle haklarını ihlal etmekte, faiz, kumar, içki gibi kötü alışkanlıklara düşmekteydiler. Cahiliye Dönemi uygulamaları ile Hz. Muhammed’in (s.a.v.) peygamber olmadan önceki davranışları arasında şu farklar vardır:
-
Hz. Muhammed (s.a.v.), Cahiliye Dönemi’nde yaşamasına rağmen putlara tapmamış, tevhid inancını benimsemiş ve Allah’a yönelmiştir. O, putperestliğin yaygın olduğu bir ortamda tek başına Allah’ın birliğine inanan bir kişi olarak tanınmıştır.
-
Hz. Muhammed (s.a.v.), Cahiliye Dönemi’nde ahlaki çöküntünün hüküm sürdüğü bir toplumda dürüst, güvenilir, adaletli, merhametli, cömert ve hilm sahibi bir kişilik sergilemiştir. O, yalan söylememiş, haksızlık yapmamış, zayıf ve mağdur insanlara yardım etmiş, zalimlere karşı çıkmıştır. O’nun bu ahlaki üstünlüğü sebebiyle kendisine “el-Emin” (güvenilir) lakabı verilmiştir.
-
Hz. Muhammed (s.a.v.), Cahiliye Dönemi’nde kadın ve köle haklarının hiçe sayıldığı bir toplumda kadın ve kölelere karşı saygılı ve şefkatli davranmıştır. O, kadınların miras hakkını savunmuş, onlara eşit davranılmasını istemiş, onların iffetini korumuştur. O, köleleri azat etmeye teşvik etmiş, onları insanca muamele etmiş, onların da hakları olduğunu belirtmiştir.
-
Hz. Muhammed (s.a.v.), Cahiliye Dönemi’nde faiz, kumar, içki gibi kötü alışkanlıkların yaygın olduğu bir toplumda bu alışkanlıklardan uzak durmuş ve bunları yasaklamıştır. O, faizin insanları sömürdüğünü, kumarın malı haram yoldan yediğini, içkinin akıl ve sağlığı bozduğunu bildirmiştir.
