Ümit Burnu, Güney Afrika’nın Cape Yarımadası’nın güneydeki uç noktasıdır. Ümit Burnu’nu 1488 yılında Portekizli kâşif Bartolomeu Dias keşfetti ve buraya Fırtınalar Burnu (Cabo das Tormentas) adını verdi. Dias, Portekiz Kralı II. João’nun emriyle doğuya ve oradaki baharatlara ulaşılabilecek bir deniz yolu bulabilmek için yola çıkmıştı. Kral, bu keşfin doğuya ulaşan suyolunun yakında açılmasını sağlayacağını düşünmüş, bu nedenle burnun adını Ümit Burnu olarak değiştirmişti.
Ümit Burnu, Afrika’nın en güneydeki noktası olduğu yaygın kanı olmakla birlikte, kıtanın gerçek güney ucu Ümit Burnu’nun 160 km güneydoğusundaki Agulhas Burnu’dur. Ümit Burnu, Atlantik ve Hint okyanusları arasındaki ayrım noktası olduğu şeklindeki yanlış inanca dayanır. Aslında, iki okyanusun akıntıları, ılık sulu Agulhas akıntısı ile soğuk sulu Benguela akıntısı’nın buluştuğu noktadadır ve kendi üzerine döner. Bu okyanus buluşma noktası, Agulhas Burnu ile Cape Point (Ümit Burnu’nun yaklaşık 12 km doğusunda) arasında gidip gelir.
Ümit Burnu, çok zengin bir doğal yaşama sahiptir. Burada Akdeniz iklimini andıran bir iklim oluşmuştur. Ümit Burnu, Güney Afrika’nın kalanından farklı olarak çiçekli bitkilerle kaplı ağaçsız bir bölgedir. Bu bölgeye Afrikanca’da “sık çalı” anlamına gelen “fynbos” denilir. Özellikle protea (Protea cynaroides), funda çeşitleri (Erica cinsi) ve Elytropappus rhinocerotis gibi birçok endemik bitki türü bulunur.
