Yardımseverlik ve paylaşma, insanların birbirleriyle iyi ilişkiler kurmasını ve mutlu olmasını sağlayan önemli değerlerdir.
Küçük Kız ve Kırmızı Elma
Bir zamanlar, çok fakir bir aile yaşarmış. Bu ailenin küçük bir kızı varmış. Küçük kız, her gün annesiyle birlikte pazara gidip sebze satarmış. Bir gün, pazarda çok güzel kırmızı elmalar görmüş. Elmaların kokusu burnuna gelmiş ve çok canı çekmiş. Ama ne yazık ki, elmaların fiyatı çok yüksekmiş ve küçük kızın alacak parası yokmuş.
Küçük kız, elmalara uzun uzun bakmış ve iç geçirmiş. O sırada, elma satan tezgahın sahibi olan yaşlı bir adam, küçük kızın halini görmüş. Yaşlı adam, küçük kızın çok fakir olduğunu anlamış ve ona acımış. Küçük kızın yanına gelip, “Merhaba, senin adın ne?” diye sormuş.
Küçük kız, “Benim adım Ayşe” diye cevap vermiş.
Yaşlı adam, “Ayşe, senin elmalara baktığını gördüm. Çok mu seviyorsun elmaları?” diye sormuş.
Küçük kız, “Evet, çok seviyorum ama alacak param yok” diye üzgün bir şekilde söylemiş.
Yaşlı adam, “O zaman sana bir teklifim var” demiş. “Eğer bana yardım edersen, sana bir elma vereceğim.”
Küçük kız, “Nasıl yardım edebilirim?” diye merak etmiş.
Yaşlı adam, “Şöyle ki, benim tezgahımın arkasında bir sürü elma var ama hepsi karışık duruyor. Eğer sen onları renklerine göre ayırıp düzenlersen, sana en güzel kırmızı elmalarından birini vereceğim” demiş.
Küçük kız, bu teklifi kabul etmiş ve hemen işe koyulmuş. Küçük kız, çok çalışkan ve zeki olduğu için, elmaları renklerine göre ayırıp düzenlemiş. Yaşlı adam, küçük kızın yaptığı işi görünce çok memnun olmuş ve ona teşekkür etmiş.
Yaşlı adam, “İyi ki geldin Ayşe, senin sayende tezgahım çok güzel oldu” demiş. “Şimdi sana söz verdiğim gibi bir elma vereceğim.”
Yaşlı adam, küçük kızın eline en güzel kırmızı elmalarından birini vermiş. Küçük kız, elmayı alınca çok sevinmiş ve yaşlı adama tekrar teşekkür etmiş.
Küçük kız, elmayı koklayarak annesinin yanına koşmuş. Annesi de küçük kızın mutluluğunu görünce gülümsemiş.
Küçük kız, annesine yaşadıklarını anlatmış ve elmayı paylaşmak istediğini söylemiş.
Annesi de küçük kızın bu davranışından çok duygulanmış ve onu öpmüş.
Annesi, “Sen ne kadar iyi bir çocuksun Ayşe” demiş. “Senin gibi yardımsever ve paylaşımcı olmak herkese yakışır.”
Küçük kız ve annesi, elmayı yarı yarıya bölüp afiyetle yemişler. Küçük kız, hayatında ilk kez elma yediği için çok mutlu olmuş.
Yaşlı adam da, küçük kızın yaptığı işe ve verdiği elmanın tadına bakarak çok memnun olmuş.
Böylece, küçük kız, yaşlı adam ve annesi, yardımseverlik ve paylaşma sayesinde birbirlerini mutlu etmişler.
