Yukarıdaki beyitte M. Âkif Ersoy, hayâ ve yüzsüzlük arasındaki farkı vurguluyor. Beyitte, hayânın sıyrıldığı ve yüzsüzlüğün her yerde yaygın olduğu bir durum anlatılıyor. Bu durumda, insanların çirkin yüzleri ortaya çıkıyor ve hayâ, onları örten incecik bir perdeymiş gibi gösteriliyor. M. Âkif Ersoy, bu beyitle toplumun ahlaki çöküşünü eleştiriyor ve hayânın önemini vurguluyor.