Durum fiilleri, öznenin süreklilik gösteren bir durumunu anlatan fiillerdir. Durum fiillerinde öznenin yaptığı işten etkilenen bir nesne yoktur. Bu yüzden durum fiillerinde, fiille sorduğumuz “ne, neyi, kimi?” sorularından birine cevap alamayız. Durum fiilleri, öznenin kendi isteğiyle veya iradesi dışında gerçekleştirdiği fiillerdir ve bitmesi için başka bir fiilin başlaması gerekir. Durum fiillerine örnek vermek gerekirse:
-
Dün gece erkenden uyudum. (uyumak)
-
Arkadaşım yan binada oturuyor. (oturmak)
-
Sonbaharda yapraklar sararır. (sararmak)
-
Babam her gün gazete okur. (okumak)
-
Kardeşim ağlıyor. (ağlamak)
-
Güneş batıyor. (batmak)
-
Çocuklar bahçede oynuyor. (oynamak)
-
Kedi pencerede yatıyor. (yatmak)
-
Annem bize pasta yaptı. (yapmak)
-
Öğrenciler sınava giriyor. (girmek)
-
Hava soğuyor. (soğumak)
-
Müdür odasına gitti. (gitmek)
-
Kitabı bitirdim. (bitirmek)
-
Çiçekler açıyor. (açmak)
-
Dedem bize hikaye anlattı. (anlatmak)
-
Telefon çalıyor. (çalmak)
-
Kuzenim bize geldi. (gelmek)
-
Sınıf sessiz. (sessiz olmak)
-
Öğretmen tahtaya yazıyor. (yazmak)
-
Kar yağıyor. (yağmak)
