Osmanlı Devleti’nin I. Dünya Savaşı’na girmesinin sebepleri, tarihi ve siyasi birçok faktöre bağlıdır. Bu sebepleri şu şekilde sıralayabiliriz:
-
Osmanlı Devleti, 19. yüzyıl boyunca İtilaf Devletleri grubunda yer alan devletlerin saldırılarına ve baskılarına maruz kalmış, Trablusgarp ve Balkan Savaşları ile kaybettiği toprakları geri alma düşüncesi taşımıştır.
-
Osmanlı Devleti, siyasi yalnızlıktan kurtulmak istemiş, ancak İngiltere ve Fransa’ya müracaat ederek onların yanında yer almak istemesine rağmen, Rusya faktöründen dolayı kabul edilmemiştir. Bu nedenle Almanya ile 2 Ağustos 1914’te gizli bir ittifak antlaşması imzalamıştır.
-
Osmanlı Devleti’nin yöneticileri ve özellikle İttihat ve Terakki Cemiyetinin liderleri, Almanya’nın savaşı kazanacağına kuvvetli bir inanç beslemiş, Alman hayranlığı ve Alman himayesiyle ülkenin gelişebileceği düşüncesine kapılmıştır.
-
Osmanlı Devleti, kapitülasyonlar ve dış borçlar sebebiyle İngilizlerin ve Fransızların ekonomik baskılarının daha da artmasından rahatsız olmuş, Almanya’nın maddi ve askeri desteğiyle ekonomisini düzeltmek istemiştir.
-
Osmanlı Devleti’nin Harbiye Nazırı Enver Paşa, Turan İmparatorluğu kurma fikrini barındırmış, Almanlar’ın bu fikri desteklemesiyle Rusya’ya karşı cephe açmaya karar vermiştir.
-
Osmanlı Devleti, İngiliz sömürgelerindeki Müslümanları halifenin dini gücünü kullanarak ayaklandırmak, Yunanlıların Megali İdea düşüncesini yok etmek, Türk ve İslam ülkelerinin bağımsızlığına ve özgürlüğüne kavuşturmak gibi idealleri de taşımıştır.
Bu sebeplerle Osmanlı Devleti, Almanya’nın yanında I. Dünya Savaşı’na girmiştir. Ancak bu karar, Osmanlı Devleti’nin sonunu getirmiştir. Savaş sonunda Osmanlı Devleti, İtilaf Devletleri tarafından parçalanmış, Sevr Antlaşması ile topraklarının büyük bir kısmı işgal edilmiştir. Bu durum, Türk milletinin Kurtuluş Savaşı ile bağımsızlığını kazanmasına yol açmıştır.
