Afrika kıtasının zengin yer altı kaynaklarına rağmen yaşadığı açlık ve sefaletin sebepleri şunlar olabilir:
-
Kötü yönetim, yolsuzluk, siyasi istikrarsızlık: Afrika ülkelerinin çoğu sömürgecilik sonrası bağımsızlıklarını kazandıktan sonra demokratik ve istikrarlı bir yönetim kuramadılar. Yerel liderler, yabancı güçler, askeri darbeler, etnik çatışmalar, iç savaşlar ve terör örgütleri kıtada siyasi kaos yarattılar. Bu da halkın temel hak ve özgürlüklerini, eğitim ve sağlık hizmetlerini, altyapı ve kalkınma projelerini olumsuz etkiledi.
-
İklim değişikliği, kuraklık, sel, çölleşme: Afrika kıtasının büyük bir bölümü tropikal ve subtropikal iklim kuşağında yer alır. Bu da kıtayı sıcaklık artışı, kuraklık, sel, çölleşme, erozyon, biyolojik çeşitlilik kaybı gibi iklim değişikliğinin olumsuz etkilerine maruz bırakır. Özellikle kıtada ekvatoral iklim ve çöl iklimi görülen bölgelerde yağış rejimi düzensiz ve yetersizdir. Bu da tarımsal üretimi, gıda güvenliğini, su kaynaklarını ve insan sağlığını tehdit eder.
-
Nüfus artışı, eğitim eksikliği, dış borçlar, ekonomik bağımlılık: Afrika kıtasının nüfusu son yıllarda hızla artmaktadır. Bu da kıtada gıda, su, enerji, sağlık, eğitim, istihdam gibi kaynaklara olan talebi artırmaktadır. Ancak kıtada bu kaynakların üretimi ve dağılımı yetersiz ve adaletsizdir. Afrika ülkelerinin çoğu yüksek dış borçlarla karşı karşıyadır. Bu da onları uluslararası finans kuruluşlarının dayattığı kemer sıkma politikalarına ve yapısal uyum programlarına mecbur bırakmaktadır. Bu programlar kıtada kamu harcamalarını, sosyal hakları, yerel üretimi ve milli egemenliği kısıtlamaktadır. Ayrıca Afrika ülkeleri ekonomik olarak yer altı kaynaklarına, tarım ürünlerine ve dış yardımlara bağımlıdır. Bu da onları küresel piyasa dalgalanmalarına, rekabet baskısına, sömürü ve adaletsizliğe açık hale getirmektedir.
